Het prestatieverschil en technische fouten
De controverse begon tijdens de vrije dans in de Milano Ice Skating Arena op 11 februari 2026. Het Franse duo voerde een kür uit op de soundtrack van de film The Whale. Hoewel de uitvoering artistiek ambitieus was, werd deze ontsierd door duidelijke technische fouten. Waarnemers en commentatoren merkten specifiek een gesynchroniseerde twizzle reeks op, een serie draaien op één voet terwijl men over het ijs beweegt, waarbij de schaatsers zichtbaar niet meer synchroon liepen. Ondanks deze fouten ontving het Franse team een totaalscore van 225,82 punten, wat genoeg was om de gouden medaille te winnen met een nipte voorsprong van 1,43 punten.
Volgens een gedetailleerd verslag van The Guardian leverde het Amerikaanse paar Chock en Bates een prestatie die algemeen als technisch superieur en foutloos werd beschouwd op een versie van Paint It Black, wat hen een totaal van 224,39 opleverde. Deze discrepantie deed onmiddellijk alarmbellen rinkelen. Zoals TIME opmerkte in haar analyse, behaalden de Amerikaanse schaatsers het hoogste technische niveau op al hun elementen. Het Franse paar kreeg daarentegen lagere niveaus op cruciale onderdelen, maar wist de Amerikanen toch te passeren dankzij hoge cijfers in de subjectieve categorieën voor artistieke presentatie.
Bewijs van nationalistische vooringenomenheid
De kritiek nam toe toen analisten de individuele scorekaarten van de juryleden onder de loep namen. Gegevens die werden belicht door Fox Sports onthulden een verbijsterende mate van partijdigheid bij het Franse jurylid, Jezabel Dabouis. Dit jurylid gaf haar landgenoten bijna acht punten meer dan ze aan het Amerikaanse team gaf in alleen al de vrije dans.
De score van het Franse jurylid voor Chock en Bates was 129,74, waarmee zij de enige official was die hen onder de 130 punten beoordeelde. Daarentegen gaf ze Fournier Beaudry en Cizeron maar liefst 137,45 punten. Analisten wezen erop dat als de scores van dit ene jurylid waren uitgesloten of vervangen door het gemiddelde van het panel, de gouden medaille naar de Amerikanen zou zijn gegaan. Inside The Games meldde verder dat vijf van de negen juryleden in hun totale beoordeling eigenlijk de voorkeur gaven aan Chock and Bates, maar de extreme cijfers van het Franse jurylid gaven uiteindelijk de doorslag.
Officiële reactie en publieke verontwaardiging
De International Skating Union (ISU) probeerde de resultaten snel te verdedigen. In een verklaring die werd gedeeld door The Associated Press, beweerde een woordvoerder van de ISU dat een variatie in scores normaal is en dat er mechanismen bestaan om uitschieters op te vangen. De schaatswereld bleef echter sceptisch. Een online petitie op Change.org die opriep tot een onafhankelijk onderzoek, werd binnen enkele dagen na het evenement meer dan 15.000 keer ondertekend.
Zelfs concurrenten binnen de wedstrijd spraken hun verbazing uit. De Italiaanse schaatser Marco Fabbri, die als vierde eindigde, vertelde aan verslaggevers dat hij de Franse stijl normaal gesproken bewondert, maar dat de Amerikanen die avond het goud verdienden. Madison Chock zelf kaartte het gebrek aan transparantie aan in een interview met CBS News. Ze stelde dat het essentieel is dat juryleden gescreend en beoordeeld worden om te garanderen dat zij net zo voorbereid en onpartijdig zijn als de atleten die zij jureren.
Een erfenis van schandalen
Dit incident is door fans en media omgedoopt tot SkateGate 2.0, een verwijzing naar de Olympische Spelen van 2002 waar een Frans jurylid toegaf onder druk te zijn gezet om stemmen uit te wisselen. Het schandaal van 2026 wordt verder gecompliceerd door het verleden van de Franse schaatsers. De voormalige partner van Fournier Beaudry was eerder verwikkeld in een lange juridische strijd over wangedrag, terwijl Cizeron onlangs door zijn voormalige partner Gabriella Papadakis in een omstreden biografie werd beschuldigd van dominant gedrag.
Hoewel de ISU volhoudt dat het huidige scoresysteem robuust is, hebben de Spelen in Milaan de sport in een lastige positie gebracht. Het zichtbare gat tussen de technische uitvoering op het ijs en de cijfers op het scorebord heeft een wereldwijd debat aangewakkerd over de vraag of het ijsdansen ooit echt kan ontsnappen aan de invloed van nationalistische politiek.
